45

Σήμερα έγινα μαγκνουμ. 45άρι. Μέσα στην απέραντη σοφία που μάζεψα στα 45 μου χρόνια (μπα) ένα πράγμα έχω καταλάβει. Όποτε νιώθουμε ότι κάτι μάθαμε ότι κάπου φτάσαμε ότι κάποια “εμπειρία” μαζέψαμε, γελιόμαστε.
Διαλέξτε απλώς ποιος προτιμάτε να σας το πει: Ο Σωκράτης ή ο Bo Didley.
Δεν ξέρουμε και τίποτε.
Η εμπειρία δεν σημαίνει και πολλά αν τη συγχέουμε με την ωριμότητα και ακόμα χειρότερα με την αίσθηση ότι δεν χρειαζόμαστε άλλες εμπειρίες, φτάσαμε.
Η ευτυχία δεν έρχεται μέσα από την ωριμότητα. Η ευτυχία και το νόημα της ζωής βρίσκεται στο να αντιμετωπίζεις κάθε μέρα όπως την αντιμετωπίζει ένα παιδί:
αχόρταγα, με ανυπομονησία και τεράστια διάθεση για παιχνίδι.
Μην ξεχνάτε να παίζετε. Μην υποτιμάτε την αξία του παιχνιδιού. Παίξτε ότι θέλετε! Θέλετε να παίξετε video games? Θέλετε να παίξετε επιτραπέζια; Θέλετε να παίξετε ποδόσφαιρο; Τάβλι; Θέλετε να παίξετε τον σπουδαίο ή το Ριχάρδο τον 3ο; Ότι θέλετε. Δεν έχει σημασία το ποιο είναι το παιχνίδι. Σημασία έχει η διάθεση. Και είναι σίγουρο ότι και κάτι θα μάθετε και κάτι θα κερδίσετε (αρκεί να μην παίζετε όμως με μοναδικό σκοπό να κερδίσετε, αυτό δεν είναι παιχνίδι, είναι τζόγος).
Στις μέρες μας η ευχαρίστηση έρχεται δύσκολα. Στρες, οικονομικές δυσχέρειες κάθε μεγέθους, και η εθνική μας κατάντια ίσως.. Σίγουρα πρέπει να είμαστε χαρούμενοι που ζούμε, που έχουμε την υγειά μας, που έχουμε δουλειά όσοι έχουμε, που έχουμε συγγενείς ή φίλους που μας βοηθούν όσοι δεν έχουμε και γενικά να χαιρόμαστε με όσα έχουμε και για την ευκαιρία να ζήσουμε άλλη μια μέρα σε αυτό τον θαυμάσιο και τρομερό συνάμα κόσμο.
Μπορεί όμως το νόημα να χωρέσει μόνο σε αυτό; Όχι. Ούτε σε όλα είμαστε τυχεροί που τα έχουμε, ούτε στο καθήκον που υπηρετούμε, ούτε στην υπομονή που κάνουμε. Όλα αυτά βοηθούν στην επιβίωση. Και πρέπει να επιβιώσουμε.
Η ψυχή όμως με τί θα χαρεί, με τί θα τραφεί; Με όσα χαιρόταν κι όταν είμασταν παιδιά και με όσα χαίρονται και τα παιδιά σήμερα. Μην χάνετε το παιδί μέσα σας. Έχετε καιρό για να νιώσετε βαρείς και ώριμοι (μην το κάνετε ποτέ).

Μιλώντας για παιδιά θέλω να κάνω μια αναφορά στο άρθρο που κυκλοφόρησε από γνωστή ιστοσελίδα που έχει ως target group τις μαμάδες. Το άρθρο είναι στην σελίδα the mamagers. Όποιος θέλει την ψάχνει, δεν βάζω link εδώ.
Πολλοί το κυκλοφορήσατε. Αντιλαμβάνομαι τις αγωνίες σας και τις ανησυχίες σας. Τις μοιράζομαι. Θα σας στεναχωρήσω όμως.

Η αρθρογράφος ξεκινά με την σύσταση “Είμαι εργοθεραπεύτρια με 10ετή εμπειρία εργασίας με παιδιά, γονείς και δασκάλους”. Είμαι σίγουρος ότι έχει τις καλύτερες προθέσεις. Πιστεύει ότι απλώς συστήνεται. Όχι. Εγκαθιδρύει την αυθεντία της (κακή μετάφραση του She establishes her authority). Σαν πληροφορικός και ειδικός στην επικοινωνία, αυτό είναι η βάση κάθε πρωτοκόλλου επικοινωνίας αλλά και ασφάλειας (είδατε κι εγώ το έκανα τώρα).
Έχει ήδη χρωματίσει όσα θα γράψει παρακάτω με το “εμπιστευτείτε με, ξέρω τί λέω, είναι η δουλειά μου”. Εμένα δεν είναι η δουλειά μου, δεν έχω τέτοια εμπειρία, έχω απλώς την εμπειρία του να είμαι γονιός δύο καταπληκτικών παιδιών (σχεδόν όλα τα παιδιά είναι καταπληκτικά και όλα υπήρξαν κάποτε τουλάχιστον) άρα εγώ γράφω απλώς τη γνώμη μου κι αν θέλετε μπορείτε να τη γράψετε στα παλιά σας τα παπούτσια (ή αλλού) κι εγώ δεν θα παρεξηγηθώ, ή μπορείτε αν θέλετε να το συζητήσουμε και θα προσπαθήσω να το κάνω καλόπιστα (μπορεί και να μην το καταφέρω γιατί ως γνωστών παθιάζομαι κι εγώ).
Τί λέει η κυρία στο άρθρο; Πολλά και ενδιαφέροντα. Κύριες ιδέες (διαβάστε το για λεπτομέρειες):
“Τα σημερινά παιδιά έρχονται στο σχολείο συναισθηματικά ανώριμα για μάθηση”
Φταίει η χρήση της τεχνολογίας. “Παίζουμε με το νευρικό σύστημα των παιδιών μας. Παίρνουν πολύ ισχυρά οπτικά ερεθίσματα τα παιδιά με τα παιχνίδια και το μάθημα τους φαίνεται βαρετό. Δεν αποκτούν υπομονή.”
“Μετά από ώρες εικονικής πραγματικότητας το να επεξεργαστείς πληροφορίες σε μια τάξη γίνεται όλο και μεγαλύτερη πρόκληση για τα παιδιά μας”. Τα παιδιά είναι που έχουν το πρόβλημα όταν δεν λειτουργεί σωστά η τάξη.
“Δίνουμε στα παιδιά αυτό που θέλουν αμέσως”. Δεν τα κάνουμε να περιμένουν.
“Τα παιδιά κυριαρχούν στον κόσμο”. Τους κάνουμε όλα τα χατήρια στο φαγητό, στον ύπνο στη διασκέδαση
“Ατέλειωτη διασκέδαση. Έχουμε δημιουργήσει έναν κόσμο τεχνητής διασκέδασης για τα παιδιά μας. Δεν υπάρχουν βαρετές στιγμές.”
“Γιατί τα παιδιά μας δε μας βοηθάνε στην κουζίνα ή στη μπουγάδα; Γιατί δε μαζεύουν τα παιχνίδια τους;”
“Τα παιδιά στο παρελθόν συνήθιζαν να παίζουν έξω, όπου στα μη δομημένα φυσικά περιβάλλοντα, μάθαιναν και εξασκούσαν τις κοινωνικές τους δεξιότητες. Δυστυχώς, η τεχνολογία αντικατέστησε το εξωτερικό παιχνίδι.”
“Προφανώς, τα παιδιά μας έμειναν πίσω…το γκατζετάκι που έχουμε για το μπέιμπι σίτινγκ δεν είναι εξοπλισμένο για την ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων. Οι πιο επιτυχημένοι άνθρωποι είναι αυτοί που έχουν θαυμάσιες κοινωνικές δεξιότητες. Αυτή είναι η προτεραιότητα!”
“Εάν θέλεις το παιδί σου να μάθει να περιμένει, πρέπει να του διδάξεις υπομονή.”
και δίνει προτάσεις (δεν τις βάζω ολόκληρες αν και είναι γαργαλιστικές):
“Περιόρισε την τεχνολογία και επανασυνδέσου συναισθηματικά με το παιδί σου.”
“Εκπαιδεύστε τα στην καθυστερημένη απόλαυση”
“Μη φοβάστε να θέσετε όρια. Τα παιδιά χρειάζονται όρια για να μεγαλώσουν ευτυχισμένα και υγιή”
“Διδάξτε τα παιδιά σαν να κάνουν μονότονη εργασία από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους καθώς αυτό είναι το θεμέλιο για τη μελλοντική εργασιμότητα”
“Διδάξτε τους κοινωνικές δεξιότητες”

Με κάθε σεβασμό στην εμπειρία, την επιστημονική γνώση και την επαγγελματική αξία της κυρίας,
ΤΙ ΛΕΣ ΚΥΡΑ ΜΟΥ;

Θα σας τα πω ωμά, οτιδήποτε άλλο είναι χάσιμο χρόνου. Οι γονείς είμαστε φασίστες. Ο καλός γονιός είναι ένας καλός φασίστας. Το καλό παιδί είναι αυτό που επαναστατεί απέναντι στον καλό φασίστα. Μέχρι να έρθει η ώρα του να γίνει κι αυτό ένας καλός φασίστας. Μόνο που αν θες να είσαι καλός γονιός, πρέπει να έχεις συναίσθηση ότι κάνεις το φασίστα ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ. Και παρόλα αυτά να το κάνεις.
Ναι τα παιδιά χρειάζονται όρια. ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΟΥΝ. Όχι για να τα καταπιούν και να τους αρέσει. Όχι για να τους σπάσει το ελεύθερο πνεύμα και τον τσαμπουκά. Ίσα-ίσα που πρέπει να τα μάθουμε (να τα παρακινήσουμε μυστικά να μάθουν μόνα τους) να φτάνουν στα όρια τους και να τα αμφισβητούν και να τα σπάνε!
Κι εμείς χρειαζόμαστε να βάλουμε τα παιδιά μας σε όρια. ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΟΥΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ενώ τα βοηθάμε να επιβιώσουν και να μεγαλώσουν. Όταν λοιπόν θα τσακώνεστε με τα παιδιά σας για να τους επιβάλετε τα όρια που εκείνα αμφισβητούν και εσείς κρίνετε ότι τα χρειαζονται, πρέπει να θυμάστε γιατί το κάνετε. Διαφορετικά δεν προετοιμάζετε ελεύθερους ανθρώπους αλλά καλά σκλαβάκια οπότε να τους μάθετε και γερμανικά οπωσδήποτε για να επιβιώσουν εκεί που έχουν πραγματική αξία αυτά τα πράγματα.

Η τεχνολογία δεν είναι καινούρια εφεύρεση. Τεχνολογία διαθέτει κι ο μηχανισμός των αντικυθήρων. Τεχνολογία διαθέτει και το trebuchet που χρησιμοποιούνταν στις πολιορκίες την εποχή των ιπποτών, τα υδραγωγία των Ρωμαίων, τα συστήματα αποχέτευσης της Κνωσσού, η ατμομηχανή, το αερόστατο, ο τηλέγραφος, το ραδιόφωνο, η τηλεόραση, η κινητή τηλεφωνία, κλπ κλπ. Καταλαβαίνετε που το πάω;
Δεν είναι ποτέ δυνατό να κατηγορείς την τεχνολογία για κάτι. Αν το κάνεις είσαι σε άρνηση. Κι αυτό δεν ειναι υγιές. Κάθε γενιά είχε πρόβλημα να κατανοήσει και να αποδεχτεί την τεχνολογία της επόμενης. Και αυτό θα συνεχίσει να ισχύει όσο υπάρχει ανθρώπινο γένος και υπάρχει τεχνολογία και εξέλιξη.
Είναι προφανές ότι η κυρία δεν κατανοεί αυτά τα οποία περιγράφει. “Είναι καλή στο IPAD”. Καλή σε τί; Θα λέγατε ποτέ αυτός είναι καλός με την τηλεόραση; Ή είναι καλός με την εφημερίδα; Εκεί όλοι αντιλαμβανόμαστε το λάθος στην έκφραση. Αν π.χ. κάποιος έλεγε “είναι καλή στην αποδελτίωση των εφημερίδων” μάλλον θα το καταλαβαίναμε καλύτερα. Γιατί μπορούμε να καταλάβουμε την ενέργεια και να τη συνδέσουμε με μια απόδοση.
Δεν είναι τα παιδιά που αντιμετωπίζουν ακαδημαϊκές δυσκολίες. Η τεχνολογία που υπάρχει γύρω μας αλλάζει το λεγόμενο user interface του κόσμου μας. H γνώση οφείλει να αλλάξει και η τεχνολογία και μεθοδολογία μετάδοσης της γνώσης οφείλει να αλλάξει κι αυτή. Όλοι κατηγορούμε την απομνημόνευση πχ. αλλά δεν καλοβλέπουμε τη χρήση τεχνολογικών μέσων στην εκπαίδευση που θα επιτρέπουν την παράκαμψη της απομνημόνευσης και θα επιταχύνουν την επεξεργασία της πληροφορίας και τη μετατροπή σε γνώση.
Με λίγα λόγια τα παιδιά μας με τα γρήγορα ερεθίσματα που γράφει η κυρία, θέλουν να πάνε πιο γρήγορα. Πως περιμένουμε να μην βαριούνται ότι προσπαθούμε να τα διδάξουμε με τα ίδια μέσα που γίνεται η διδασκαλία εδώ και 30, 40, 50 και βάλε χρόνια.. Μα θα μου πείτε δεν έχουμε τους πόρους για κάτι τέτοιο. Ε τουλάχιστον αποδώστε την ευθύνη και προσδιορίστε την πηγή του προβλήματος σωστά.
Δεν μένουν πίσω τα παιδιά μας. Εμείς μένουμε. Εμείς αρνούμαστε την πραγματικότητα. Εμείς υποφέρουμε από το χάσμα γεννεών και γινόμαστε σιγά-σιγά απροσάρμοστοι στην κοινωνία μας που αλλάζει γύρω μας.

Δυο τρία πραγματάκια ακόμα, δεν ταιριάζουν πολύ αλλά είναι τουλάχιστον προκλητικά για να μην απαντήσω.
Μας λέει πως φταίει η τεχνολογία που τα παιδιά δεν παίζουν έξω. Κοίτα να δεις κι εγώ που νόμιζα ότι φταίει η αύξηση της εγκληματικότητας, οι ιστορίες που αναπαρήγαγαν σαν τρελά τα μέσα για βιασμούς, φόνους και εξαφανίσεις ανηλίκων και η τεράστια ανοικοδόμηση των πόλεων που εξαφάνισε τις αλάνες.. Εντάξει θα πετάξω το γιο μου έξω από την πόρταμ, θα του δώσω μια μπάλα θα του πω πήγαινε να παίξεις κι ελπίζω κάποτε να τον ξαναδώ.
Κανείς δεν μπορεί να αγαπά το να μάθει να στρώνει το κρεβάτι του, να πλένει τα πιάτα και να διπλώνει τα ρούχα του. Όπως έμαθε να πλένεται θα τα μάθει κι αυτά. Χαλαρώστε.
Μας λεει στην ουσία πως πρέπει να μάθουμε στα παιδιά να βαριούνται, να μάθουν να διαβάζουν σκληρά και να σπάνε πέτρες για x χρόνια στο συγκεκριμένο εκπαιδευτικό σύστημα αν θέλουν να είναι επιτυχημένοι. Μα πως ορίζεται η επιτυχία; Γνωρίζετε όλοι τον Bill Gates της Microsoft, γνωρίζετε το μακαρίτη Steve Jobs της Apple, βάλτε κι άλλο ένα όνομα, Larry Elisson της Oracle. Τί κοινό έχουν αυτοί οι πολλοί επιτυχημένοι και οραματιστές άνθρωποι; ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ. Τα παράτησαν πριν τελειώσουν. Είχαν όραμα. Αμφισβήτησαν την ίδια τη διαδικασία της μάθησης.
Αν δεν μάθουμε τα παιδιά μας να πιστεύουν στο εαυτό τους δεν τους έχουμε μάθει απολύτως τίποτε. Αν δεν μπορούμε τουλάχιστον ας μην τα εμποδίσουμε.
Το καλύτερο που μπορώ να δώσω σαν συμβουλή σε συναδέλφους γονείς είναι τα εξής:
1) Έχετε ανοικτές τις αντένες σας. Μπορεί να μην κρίνετε σωστά κάτι, μπορεί κάποιος άλλος να το κάνει καλύτερα, μπορεί να μην γνωρίζετε κάτι.
2) Προσπαθείστε για το καλύτερο. Αν στο τέλος της ημέρας πιστεύετε ότι μπορούσατε να είχατε κάνει κάτι καλύτερο με διαφορετικό τρόπο, προσπαθήστε.
3) Τα παιδιά έχουν ανάγκη τη σύγκρουση. Η σύγκρουση είναι διδακτική. Μην το ξεχνάτε και μπερδεύεστε.
4) Αργά ή γρήγορα είστε το εμπόδιο. Δεν σας μισούν.
5) Και τα παιδιά κι εσείς πρέπει να επιβιώσετε από τη διαδικασία. Να αγαπάτε τα παιδιά, όχι τη διαδικασία.

Break the wheel

Όσο αφορά το φιάσκο με τις εκλογές στη ΝΔ… Υπάρχει παρεξήγηση παιδιά. Ορισμένουν συνεχίζουν να πιστεύουν ότι το παιχνίδι είναι μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ και τώρα που ρεζιλεύτηκε η ΝΔ κερδίζει ο ΣΥΡΙΖΑ.. Το αιώνιο δίπολο.. Γιατί; Για να τα βρίσκετε πιο εύκολα; Δεν είναι τηλεκοντρόλ η πολιτική και τα πολιτικά θέματα της Ελλάδας. Το παιχνίδι είναι μόνο μεταξύ της Βαρεμάρας του κόσμου και της Απελπισίας του. Εκεί παίζεται το που θα κάτσει η μπίλια.
Αυτό που είδαμε να συμβαίνει ήταν καταρχήν εξαιρετική τύχη για τον κόσμο. Αποκαλύφθηκαν το τί ρεζίληδες είναι προτού κυβερνήσουν, ώστε ο κόσμος να έχει ακόμα λιγότερες δικαιολογίες. Όλοι οι βασιλιάδες γυμνοί είναι παιδιά. Όχι μόνο αυτοί, όλοι. Κι όχι μόνο γυμνοί, αλλά βλαμένοι κιόλας. Όλη αυτή η κάστα θυμίζει τη σάπια κατάσταση της βασιλειας στην Ευρώπη όπου είχαν κάτσει στους διάφορους θρόνους συγγενείς οι οποίοι μάλιστα παντρεύονταν μεταξύ τους για να διατηρήσουν την καθαρότητα της γραμμής του αίματος.. Γι αυτό βγήκαν όλοι ηλίθιοι, γι αυτό παρήκμασε η βασιλεία.. και οδηγηθήκαμε που; Στις επαναστάσεις.. Αυτό συμβαίνει αυτή τη στιγμή με την πολιτική κάστα της Ελλάδας.. Αλλά δεν συμβαίνει μόνο εδώ.. Και στην Ευρώπη αντίστοιχη σαπίλα υπάρχει. Το νέο αίμα που μπαίνει λίγο λίγο στην πολιτική δεν αρκεί για να αραιώσει το άρρωστο και να κάνει την Ευρώπη που ασθενεί να ξανανιώσει. Γι αυτό και βλέπετε αυτές τις μέρες τις εικόνες που βλέπετε.. Ένα σύνολο από ηλίθια ανδρείκελα, βαλμένα στις θέσεις τους για να κυβερνάνε οι τραπεζίτες και τα funds, να γίνονται πόλεμοι μακριά όχι στην αυλή μας για να βγάζουμε φράγκα από όλες τις γωνιές του πλανήτη. Το νέο αποικιοκρατικό μοντέλο.. Μόνο που οι παλιοί αποικιοκράτες ήταν και έξυπνοι και αδίστακτοι και τότε δεν υπήρχε ούτε internet ούτε η ανάγκη του φαίνεσθαι. Τους σφάζανε όλους και τελειώνανε..
Τώρα όλοι θα πληρώσουν τις αμαρτίες τους.. αλλά κι οι τιμωροί ένα μάτσο ηλίθιοι είναι απλώς είναι ζοσμένοι με εκρηκτικά, κρατάνε καλάσνικοφ και μιλάνε με zoiper στο κινητό για να μην τους παρακολουθεί η πεθερά τους.. Κι οι διάφοροι χαζοί ελπίζουν πως θα μπορέσουν πάλι να τους χειριστούν και να γυρίσουν το χάος με το μέρος τους.. Σύμβουλοι της Ρωσίας με τον Άσαντ. Σύμβουλοι των ΗΠΑ με τους αντάρτες.. Όλοι εναντίον του ισλαμικού κράτους δήθεν.. Ετοιμαστείτε για μπουμ. Αν ήθελαν πράγματι, θα έκλειναν την κάνουλα με τα χρήματα του ΙΚ από τη Σαουδική Αραβία. Αλλά αυτό δεν το θέλουν προφανώς..
Συμπέρασμα: Βασιλεύει η ηλιθιότητα.Τους αφήνουμε. Διαχειριστείτε το. Γύρω σας, στην οικογένειά σας, στην πολυκατοικία σας, στη γειτονιά σας. Και σταματήστε να τους σπονσοράρετε τους ηλίθιους. Που είχαν και το θράσος να βάλουν εισιτήριο για να φτιάξουν και πάλι ευκαιρία για μασαμπούκα ακόμα και σ’αυτό.. Κι εδώ λαμογιές και αρπακόλες..
Πόσο δύσκολο δηλαδή ήταν να το έχουν κάνει ένα μήνα πριν τεστ και να ξέρουν ότι παίζει σωστά εδώ και δύο εβδομάδες. Απλός χρονικός προγραμματισμός είναι. Αλλά δεν πειράζει. Συνεχίστε να προβληματίζεστε ποιον θα βρείτε να ψηφίσετε.
Τέλος αυτό. Καιρός να βρείτε ποιοι από μας πρέπει να βγουν μπροστά. Αυτή η κάστα τέλειωσε. Πέθανε. Θάψτε την.
Break the wheel.

 

Οι νεκροί του Πολυτεχνείου

Με αφορμή τις αναζητήσεις του κου Βαγγέλη Νικολόπουλου και της Στέλλας Μπεκιάρη, έμαθα κι εγώ δύο αράδες ιστορία για τους νεκρούς του Πολυτεχνείου.
Ορίστε ένας σύνδεσμος για τη συγκεντρωτική λίστα.
http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2013/11/24.html
Επίσης εδώ υπάρχουν πηγές
http://otanimoundaskalos.wordpress.com/%CE%BF%CE%B9-%CE%BD%CE%B5%CE%BA%CF%81%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CF%85%CF%84%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CF%86%CE%B7%CE%B3%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9/
http://left.gr/news/oi-nekroi-toy-polytehneioy

ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΜΙΧΑΗΛ, 57 ετών, Ο Σωκράτης Μιχαήλ ήταν εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.00 και 22.30, ενώ βρισκόταν μεταξύ των οδών Μπουμπουλίνας και Σόλωνος, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έρριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί απόφραξη της αριστεράς στεφανιαίας. Μεταφέρθηκε ημιθανής στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. (Γ Σεπτεμβρίου), όπου και πέθανε.

TORRI MARGRETHE ENGELAND, του Per Reidar, 22 ετών.

Η Torri ήταν φοιτήτρια από το Molde της Νορβηγίας. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο στήθος από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» και αργότερα, νεκρή ήδη, στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Αιγυπτία Τουρίλ Τεκλέτ» και η παρεξήγηση αυτή επιβιώνει ακόμη σε κάποιους «καταλόγους νεκρών».

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΦΑΜΕΛΛΟΣτου Παναγιώτη, 26 ετών.

Ο Βασίλης Φάμελλος ήταν ιδιωτικός υπάλληλος, από τον Πύργο Ηλείας, κάτοικος Κάσου 1, Κυψέλη, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΑΜΟΥΡΗΣ του Ανδρέα, 22 ετών
Ο Γεώργιος Σαμούρης, φοιτητής Παντείου από την Πάτρα ήταν κάτοικος πλατείας Κουντουριώτου 7, στο Κουκάκι. Στις 16.11.1973 γύρω στις 24.00, ενώ βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου (Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων), τραυματίστηκε θανάσιμα στον τράχηλο από πυρά της αστυνομίας. Μεταφέρθηκε στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου, όπου απεβίωσε. Από εκεί μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Χαμουρλής».

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ του Αντωνίου, 35 ετών.

Ο Δημήτρης Κυριακόπουλος, οικοδόμος, από τα Καλάβρυτα, ήταν κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973 ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια και στη συνέχεια κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, συνεπεία των οποίων πέθανε, από οξεία ρήξη αορτής, τρεις ημέρες αργότερα, στις 19.11.1973, ενώ μεταφερόταν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΑΡΚΟΥΛΗΣ του Πέτρου, 24 ετών.

Ο Νικόλαος Μαρκούλης, εργάτης, από το Παρθένι Θεσσαλονίκης, κάτοικος Χρηστομάνου 67, ζούσε στα Σεπόλια. Κατά τις πρωινές ώρες της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στην πλατεία Βάθης, τραυματίστηκε στην κοιλιά από ριπή στρατιωτικής περιπόλου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε τη Δευτέρα 19.11.1973.

ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ, σύζυγος Αγγελή, 76 ετών.

Κάτοικος Κέννεντυ και Καλύμνου, Αγιοι Ανάργυροι Αττικής. Στις 10.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού της, τραυματίστηκε στην πλάτη από σφαίρα. Διακομίστηκε στην κλινική «Παμμακάριστος» (Κάτω Πατήσια), όπου νοσηλεύτηκε επί ένα μήνα και κατόπιν μεταφέρθηκε στο σπίτι της, όπου πέθανε συνεπεία του τραύματος της μετά από ένα εξάμηνο (Μάιος 1974)

ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΗΣ του Αγαμέμνονος, 19 ετών.

Οικοδόμος, κάτοικος Μιαούλη 38, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 10.15 το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στην οδό Πατησίων, μεταξύ των κινηματογράφων «ΑΕΛΛΩ» και «ΕΛΛΗΝΙΣ», τραυματίστηκε από ριπή πολυβόλου που έρριξε εναντίον τους περίπολος πεζοναυτών που επέβαινε ενός τεθωρακισμένου οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου πέθανε μετά από 12 μέρες, στις 30.11.1973.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΡΙΤΣΙΔΗΣ του Αλεξάνδρου, 47 ετών.

εφοριακός υπάλληλος, κάτοικος Ελπίδος 29, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 12.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο του στα Νέα Λιόσια, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά που διέσχισαν τον ουρανό του αυτοκινήτου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ (ΜΠΑΣΡΙ) ΚΑΡΑΚΑΣ, 43 ετών.

Αφγανός τουρκικής υπηκοότητας, ταχυδακτυλουργός, κάτοικος Μύρων 10, Αγιος Παντελεήμονας, Αθήνα. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ βάδιζε με τον 13χρονο γιο του στη διασταύρωση των οδών Χέϋδεν και Αχαρνών, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από ριπή μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε απευθείας στο νεκροτομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ του Σπυρίδωνος, 59 ετών.

Συνταξιούχος εφοριακός, από το Κεράσοβο Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Νάξου 116, Αθήνα. Στις 13.30 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε με τις ανήλικες κόρες του στη διασταύρωση των οδών Δροσοπούλου και Κύθνου, απέναντι από το ΙΣΤ’ Αστυνομικό Τμήμα, βρέθηκε εν μέσω πυρών, προερχομένων από τους αστυνομικούς του Τμήματος, με αποτέλεσμα να πάθει συγκοπή. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΑΚΗΣ του Δημητρίου, 44 ετών.
Δικηγόρος, από τΙς Κροκεές Λακωνίας, κάτοικος Φερρών 5, Αθήνα. Στις 12.00 με 12.30 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος, τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά διερχομένου άρματος μάχης. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου και πέθανε στις 27.12.1973.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΙΚΡΩΝΗΣ του Αγγέλου, 22 ετών.

Φοιτητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, από την Ανω Αλισσό Αχαΐας. Συμμετείχε στην κατάληψη του Πανεπιστημίου Πατρών. Κτυπήθηκε μετά τα γεγονότα, υπό συνθήκες που παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστες. Συνεπεία της κακοποίησης του υπέστη ρήξη του ήπατος, εξαιτίας της οποίας πέθανε στις 17.12.1973 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου νοσηλευόταν. Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, ο τραυματισμός του συνέβη στην Πάτρα, άλλες όμως πληροφορίες τον τοποθετούν στην Αθήνα. Η περίπτωση του παραμένει υπό έρευνα.

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΠΕΚΙΑΡΗ, 17 ετών

Το 1973 η Βασιλική Μπεκιάρη είχε έρθει με τους γονείς της και τον αδελφό της από την επαρχία στην Αθήνα, ελπίζοντας όπως όλοι σ’ ένα καλύτερο αύριο. Για να βοηθήσει την οικογένειά της που ήταν φτωχή, η Βασιλική δούλευε το πρωί και το βράδυ πήγαινε σχολείο.
Είχε σκοπό να γίνει γιατρός.
Το μεσημέρι της 17ης Νοεμβρίου του 1973, ανέβηκε στην ταράτσα του σπιτιού της στον Νέο Κόσμο, μαζί με γείτονες και φίλους για να δει τι συμβαίνει στις φυλακές ανηλίκων που ήταν σχεδόν δίπλα τους.
Κάποιοι ανήλικοι είχαν ξεσηκωθεί και ακουγόταν μεγάλη φασαρία.
Ξαφνικά όλοι την είδαν να σωριάζεται στο πάτωμα χτυπημένη από σφαίρα στο πίσω μέρος του κεφαλιού της.
Την πήγαν αμέσως στο νοσοκομείο μα ήταν αργά. Η Βασιλική είχε πεθάνει.
Ποτέ δεν έγινε γνωστό από πού προήλθαν τα πυρά. Είτε από περίπολο είτε από τη φρουρά της γειτονικής φυλακής.

Ευχαριστώ και πάλι τους Βαγγέλη Νικολόπουλο και Στέλλα Μπεκιάρη που μου παρήχαν τις πληροφορίες και τους σχετικούς συνδέσμους.

Για τα υποτιθέμενα προνόμια των υπαλλήλων της βουλής: Προπαγάνδα.

Αυτή η ιστορία με τη Βουλή είναι η μεγαλύτερη προπαγάνδα της δεκαετίας με πρωταγωνιστές τους ίδιους τους βουλευτές που έχουν μείνει χωρίς ρουσφέτια (λόγω τρόικας) για να διατηρήσουν την πελατεία τους και προσπαθούν να σφάξουν ότι μπορούν για να μείνουν όρθιοι. Όλα όσα ακούγονται για τους υπαλλήλους της βουλής είναι ψέματα. Είναι άμεσα συνδεδεμένοι με το εννιαίο μισθολόγιο, όλες οι περικοπές που περνάνε στο δημόσιο περνάνε αυτόματα, οι επιπλέον μισθοί είναι παρελθον (και ποτέ δεν ηταν μισθοί αλλά περιορισμένα επιδόματα που έπαιρναν μια φορά το χρόνο) το ίδιο και οι υπερωρίες (οι οποίες όμως γίνονται υποχρεωτικά αφού η βουλή λειτουργεί πέρα από κάθε ωράριο). Όλη η ιστορία γίνεται για να καταργηθεί το αυτοδιάθετο δηλαδή η απαγόρευση που υπάρχει για μετάταξη τους σε άλλες υπηρεσίες και θέσεις του δημοσίου. Γιατί προσπαθούν να το περάσουν αυτό; Για να φέρουν άλλους δικούς τους, τα ίδια ρεμάλια που στα πολιτικά τους γραφεία στη βουλή έφερναν όλο τους το σόι. Αυτά είναι τα ρεζιλίκια του πολιτικού συστήματος που αργοπεθαίνει και των σκουλικιών του δημοσιογραφικού χώρου που τους αβαντάρει. Λέξη για τα προνόμια των βουλευτών και το φορολογικό τους. Μόνο ένας Κοτρώτσος έχει μείνει κι αυτός θαμένος στην βραδυνή ζώνη για να μην παίρνουν και πολλοί είδηση.. Ρε άι στο διάολο!
Ντροπή σε όλους σας! Όσους τους αβαντάρετε (τους βουλευτές), όσους τους χειροκροτάτε. Τα προνόμια και τα προνόμια. Σε λίγο θα σας πείσουν ότι είναι και προνόμιο να έχετε δύο πόδια και να περπατάτε όρθιοι. Και θα φάτε πάλι ο ένας τον άλλο, σαν πιστά και ανεγκέφαλα μαντρόσκυλα (τη συγνώμη μου στους φιλόζωους, ο ρόλος του μαντρόσκυλου δεν είναι στη φύση του ζώου ούτως ή άλλως)..

Links για ΕΟΠΠΥ

http://www.etaa.gr/files/tropos_leitourgias_etaa_me_eopyy.pdf

http://www.eopyy.gov.gr/MedSupplier/Index#

http://www.etaa.gr/files/DsEtaa205_kai_AitisiAnastolisSTE.pdf

http://www.michanikos.gr/topic/30985-%CE%9F%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%95%CE%9F%CE%A0%CE%A5%CE%A5-%CF%84%CE%BF-%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%91/page__st__220

http://www.michanikos.gr/topic/31898-%CE%88%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%B7-%CE%BA%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CF%83%CE%B8%CE%B5%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%95%CE%A4%CE%91%CE%91%CE%A4%CE%A3%CE%9C%CE%95%CE%94%CE%95-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%95%CE%9F%CE%A0%CE%A5%CE%A5/

WordPress update

Hello all. I have recently upgraded the wordpress version to 3.3.2, as the hosting provider upgraded his php and mysql versions as well.
The new interface sure looks nicely polished.

βιβλία για καθηγητές κι όχι μόνο

Βιβλία για καθηγητές και όχι μόνο. Με δυνατότητες αναζήτησης. Βρήκα τα περισσότερα βιβλία του παιδαγωγικού ινστιτούτου που με ενδιαφέρουν.
http://www.free-ebooks.gr/

Μερικά από αυτά οδηγούν σε άλλες σελίδες: